Zrobiła obrażoną minę

„Zrobiła obrażoną minę, jednak po chwili rozchmurzyła się.
—Semow zauważył, że kiedy Bar mówił do Lany tam, w tej salce, gdzie jest ta obca aparatura, jej światełka... jak by ci to powiedzieć... nie śmiej się — zastrzegła się najzupełniej zbytecznie — łagodniały... stawały się bardziej pastelowe. Za to wypełniały szczelnie wszystkie te rowki... czy jak to nazwać. Sprawdzaliśmy to kilka razy i zawsze było tak samo. Kiedy Warda posprzeczał się z Beccarim, czy próbować wykorzystać ten maszt do wysłania naszych sygnałów, światełka zaczęły mrugać. Całkiem jakby coś wewnątrz przestawało momentami kontaktować... tak to wyglądało. Natomiast kiedy Zamfi wspomniał o tobie, to znaczy... — zająknęła się znowu — o tym, że jesteśmy pod waszą kontrolą, zabłysły i przez chwilę pulsowały bardzo gwałtownie. Potem mówiliśmy jeszcze różne rzeczy... staraliśmy się myśleć o tym czy tamtym... i zawsze to się sprawdzało. Ta aparatura reaguje na nasze myśli... ale także na nasze uczucia... na to, co nawzajem o sobie sądzimy, czy jesteśmy łagodni, skłonni do zgody, czy też przeciwnie, ktoś wzbudza w nas nie
chęć lub gniew... Och — wykrzyknęła cicho — sama wymyślałam niestworzone rzeczy...
— Pięknie — przerwałem. — Pięknie, że mi to mówisz... teraz. Kiedy już ktoś w kosmosie zabawia się waszymi pomysłami... dlatego czekaliście pół dnia, żeby mnie zawiadomić...“(8)