Część potasu uwolnionego

„Część potasu uwolnionego w procesach wietrzenia ulega wypłukaniu z gleby przez wody opadów atmosferycznych. Część jonów K+ zostaje zatrzymana w glebie w wyniku sorpcji, a część pozostaje w roztworach glebowych i jest z nich przez rośliny pobierana. W miarę ubytku jonów potasowych w roztworze, nowe jego ilości przechodzą z kompleksu sorpcyjnego do roztworu. Kiedy stężenie jonów K+ w roztworach glebowych wynosi zaledwie 1—3 mgkg gleby, to w kompleksie sorpcyjnym na przykład gleb polskich wg M. Kotera (1956) znajduje się 50—300 mg potasu wymiennego w 1 kg gleby. Ilości potasu w kompleksie sorpcyjnym są stokrotnie większe niż w roztworze glebowym; one więc stanowią główne źródło potasu dla roślin.
tego widzimy, że w koniczynie na 1 atom wapnia przypadał w przybliżeniu 1 atom potasu, natomiast w owsie na 1 atom wapnia przypadało aż 7 atomów potasu. Gdy uwzględni się odrębny wpływ tych właśnie jonów na stan koloidalny protoplastu, to zdamy sobie łatwo sprawę z tego, że różne zapotrzebowanie roślin na wapń musi być związane z właściwościami koloidalnymi protoplastu.
Duże znaczenie wapnia dla komórek roślinnych nie ulega wątpliwości. Pewne minimum tego pierwiastka jest wprost niezbędne dk wszystkich roślin, a niektóre z nich potrzebują nawet znacznych ilości tego pierwiastka. Szczególnie dużo wapnia potrzebuje koniczyna. Natomiast u glonów, a zwłaszcza u sinic, występuje on w ilościach śladowych.“(9)