Bolka nie ma Luśka jest

„Bolka nie ma, Luśka jest. Zaraz postara się nawiązać łączność z Myszką. Na pożegnanie dorzuca „Uważaj, wyłapują Żydów, a ty jesteś podobna do Żydówki..." Już jestem na schodach, w bramie, i z ulgą myślę, że Jola ma szare oczy jak Marian. Ale co z tego Ta barwa jej nie zbawi. Jadę na plac Żelaznej Bramy, gdzie w budce numer 13 dyżuruje jedna z pań z patronatu nad więźniami. Ścisk, rwetes, hałas, okrzyki, zachwalanie towaru. Dociskam się do budki. Siedzi jakaś nieznajoma niewiasta. Pani Ela uprzedziła, że ktoś ją może zastępować. Wymieniam hasło
— Przychodzę od bociana w sprawie żabek.
— Co Bzika masz pani Jaki bocian, jakie żabki Niech się pani stąd wynosi, żandarmy idą.
— Nikt nie idzie, gdzie pani Ela
— Pani Ela Tak było gadać. Na Pawiak ją wzięli. Nie wyjdzie tak prędko. Zapieczętowali jej mieszkanie. Ja sąsiadka, to zajęłam się budką. Pani co uważa, sukienka jak w sam raz...
Zatrzymała jakąś klientkę, wtyka kolorowe szmaty. Odchodzę. Tramwaju nie mogę się doczekać. Asfalt parzy mi nogi, mur odgradzający getto rani oczy. Nie mogę patrzeć na mur, na ludzi kręcących się naokoło. Naraz mur ożywa z dziury wysuwa się coś w łachmanach, piąsteczka twarzy, piszczele nóg i rączek — dziecko żydowskie wyskoczyło, katula się przez bruk, znikło wśród budek z towarami. Tak samo zniknęła dziura w murze. Nic tu nie było.“(11)